پناهگاه امن خانهشانه هایت، ستون محکمی است پناهگاه امن خانه را.
دست در دستانم که می گذاری، خون گرم آرامش، در کوچه رگ هایم می دود.
در برابر توفان های بی رحم زندگی می ایستی؛ آن چنان که گویی هر روز از گفت وگوی کوهستان ها باز می آیی.
لبخند پدرانه ات، تارهای اندوه را از هم می دراند.
تویی که صبوری ات، دل های ناامید را سپیده دم امیدواری است. مرامنامه دریا را روح وسیعت به تحریر می آید؛ آن هنگام که ابرهای دلتنگی، پنجره های خانه را باران می پاشند.
آسمان همواره بوسه بر پیشانی بلندت را آرزومند است.
کتابخانه شهدای نوده ملک...
ما را در سایت کتابخانه شهدای نوده ملک دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 62 تاريخ: جمعه 6 مرداد 1396 ساعت: 6:24